Şair Celal Tirit
Şair Celal Tirit

zümrüt gözlüm

                                                                                                                                      




         ZÜMRÜT GÖZLÜM

Zümrüttenmi aldın o gözlerinin rengini  Keşke tuta bilseydim sein sıcak ellerini  Sever okşardım o kar beyaz olan tenini  Dualarımla yollardım cennetini seni

  Şükürler olsun seni özenle yaratana  Cansız kansız olan bir bedene can koyana Ah birde kısmet kılsa seni benim olmana
Şükür az gelir kurban olurum ALLAH ıma

 Sürme çekmiş karakaşlar gözlerin üstüne
Zülüflerin tel tel olup dökülmüş sinene
Bilseydim düşermiğdim zalimin pençesine
O gözler esir etti gelemedim kendime

 Yaktı o gözler nasıl kurtarayım kendime
Aşık oldum zümrüte eş deyer gözlerini
Sen bilirsin hep kadere boyun eydiğimi
Artık evet dede bende bileyim sevdiğini

  Pasif kalır zümrütler güzelliğinin yanında
Kuruttu sıcaklığın kan kalmadı damarımda
Hayal ettim mutlu günler olur diye yakında
Umarım aklımı alıp brakmazsın tek başıma

 Göz göze gelmeseydi bizimde şu gözlerimiz
Nasıl deydi birbirine şu sıcak ellerimiz
Şayet olmasaydı edanda o asil haliniz
Almazdın aklımı kalmazdım böyle tek başıma

 Canımsın beni hayata baglayan güzelimsin Damarımda dolaşan kan aldığım nefesimsin
Gece rüyalarımı süsleyen tek sevgilimsin
Şu alemde sen hem canım hemde cananımsın

 Neden anlamaz oldum şu zümrütten altından
Seni üzmek istemem budur beni korkutan
Güzelimi her şeyden üstün yaratmış yaradan
Deliye çevirdin beni kurtar artık bu azaptan

 Sevdim diyemi günahını yükledin sırtıma
Beni sararsın sanmıştım o sıcak kollarına
Meğer aldanmışım paraya deniştin aşkıma
Unuttum artık sakın dönüp bakma sen arkana